Energia wiatrowa stała się kluczowym elementem europejskiego systemu energetycznego. Farmy wiatrowe stanowią podstawę naszego bezpieczeństwa energetycznego, wytwarzając 20% całej energii elektrycznej zużywanej w Europie. Stanowią one infrastrukturę energetyczną o znaczeniu krytycznym. W obliczu zmieniającego się środowiska zagrożeń Europa musi wzmocnić fizyczną ochronę swojej infrastruktury energetyki wiatrowej.
Dzisiaj WindEurope przedstawia nowy dokument programowy dotyczący fizycznego bezpieczeństwa morskiej infrastruktury energetyki wiatrowej. Dzieje się to w momencie, gdy zmienia się otoczenie zagrożeń fizycznych. Na morzach Europy infrastruktura energetyczna jest coraz bardziej narażona na sabotaż, ingerencję i działania hybrydowe.
Kable eksportowe, stacje elektroenergetyczne i morskie obiekty wiatrowe są rozrzucone po rozległych obszarach morskich i z natury rzeczy trudne do ochrony. Zakłócenia nie wpłynęłyby jedynie na pojedyncze projekty. Odbiłyby się one na sieciach energetycznych, przemyśle i gospodarstwach domowych.
Podczas szczytu North Sea Summit w Hamburgu rządy uzgodniły, że ochrona morskich farm wiatrowych nie jest już kwestią opcjonalną – jest to wspólna europejska odpowiedzialność wymagająca skoordynowanego zarządzania, świadomości sytuacyjnej oraz jasnych ram finansowania.
„Europejski przemysł wiatrowy wywiązuje się ze swoich obowiązków w zakresie ochrony morskich farm wiatrowych. W nowym dokumencie programowym podkreślamy, że fizyczne bezpieczeństwo europejskich turbin wiatrowych musi być traktowane jako integralna część bezpieczeństwa energetycznego. Nie jako kwestia drugorzędna. Turbiny wiatrowe stanowią kluczową infrastrukturę energetyczną. Ich ochrona wymaga opartego na ryzyku, proporcjonalnego i jasnego podziału kosztów między rząd a przemysł” – mówi dyrektor generalna WindEurope, Tinne van der Straeten.
Cywilne, proporcjonalne i oparte na ryzyku podejście do bezpieczeństwa fizycznego
Bezpieczeństwo fizyczne infrastruktury energetyki wiatrowej powinno być uwzględnione na wczesnym etapie projektowania. Powinno być ono wdrażane poprzez stabilne ramy regulacyjne i pozwoleniowe, a nie rozstrzygane w drodze aukcji. Bezpieczeństwo jest imperatywem, a nie obszarem konkurencji.
Farmy wiatrowe są i muszą pozostać aktywami cywilnymi. Oznacza to, że nie powinny być one militaryzowane. Operatorzy morskich farm wiatrowych nie są podmiotami zajmującymi się bezpieczeństwem. Państwa zachowują odpowiedzialność za obronę, reagowanie i egzekwowanie prawa. Deweloperzy morskich farm wiatrowych są odpowiedzialni za ochronę na poziomie aktywów, przy współfinansowaniu ze środków publicznych w przypadkach, gdy środki bezpieczeństwa wspierają również szeroko pojęte bezpieczeństwo narodowe. Rolą deweloperów jest wykrywanie, dokumentowanie i zgłaszanie nietypowych działań.
Nieskoordynowane zmiany regulacyjne naruszające tę równowagę miałyby krytyczny wpływ na atrakcyjność finansową morskiej energetyki wiatrowej.
Ochrona europejskich turbin wiatrowych polega na odstraszaniu poprzez wykrywanie, stosowanie środków proporcjonalnych i opartych na ryzyku oraz jasną koordynację z organami publicznymi. Podejście oparte na ryzyku oznacza oparcie się na przejrzystych, dostosowanych do konkretnej lokalizacji ocenach zagrożeń i ryzyka, określonych na wczesnym etapie cyklu życia projektu w celu wzmocnienia odporności bez osłabiania konkurencyjności, atrakcyjności finansowej czy tempa wdrażania.
Energia wiatrowa stanowi infrastrukturę strategiczną i krytyczną. Jej fizyczna ochrona jest warunkiem koniecznym dla bezpieczeństwa energetycznego. W coraz bardziej niepewnym świecie Europa może zapewnić dostawy energii jedynie dzięki wczesnemu planowaniu, jasnemu zarządzaniu oraz ścisłej współpracy między przemysłem a organami publicznymi.
Zapoznaj się z dokumentem programowym
Źródło: WindEurope
