Zestawione obok siebie cztery wydarzenia z pierwszej połowy 2026 roku dobrze pokazują, nad czym pracuje sektor energii. Od warszawskiej konferencji politycznej, przez rotterdamski warsztat poświęcony danym, po największe targi energetyczne na kontynencie w Monachium. Wspólny wątek to nie tyle budowa kolejnych mocy, ile sprawne działanie całego systemu wokół nich: dane, magazyny energii, elastyczność i bezpieczeństwo.

Najszersze spojrzenie dały targi The smarter E Europe w Monachium, które zakończyły się 25 czerwca. Według organizatorów wzięło w nich udział 2650 wystawców z 52 krajów i około 105 tys. gości branżowych ze 163 krajów. Hasło przewodnie brzmiało „Renewables 24/7”: jak energia słoneczna, wiatrowa, magazyny i inteligentne sieci mogą niezawodnie zasilać system przez całą dobę. Niemcy produkują już około 60 proc. energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, podkreślili organizatorzy, a rocznie wydają około 80 mld euro na import paliw kopalnych. Przedstawicielka niemieckiego ministerstwa środowiska powiedziała uczestnikom, że transformacja dotyczy dziś około 440 tys. miejsc pracy, odporności gospodarki i bezpieczeństwa narodowego, a nie wyłącznie ochrony klimatu. Kolejna edycja zaplanowana jest na 8–10 czerwca 2027 roku.

Najwęższe i najbardziej techniczne spojrzenie przyniósł Technology Workshop organizacji WindEurope, który odbył się 11–12 czerwca w Rotterdamie po raz piętnasty. Spodziewano się ponad 450 specjalistów oraz ponad 70 plakatów technicznych, m.in. o pomiarach LiDAR, efektach wake, redukcji produkcji (curtailment), walidacji rocznej produkcji energii, wykrywaniu awarii i ocenie czasu życia. Zaprezentowano też końcowe wyniki projektu WILLOW dotyczące monitorowania stanu i oceny pozostałego czasu życia. To obraz sektora, który od dodawania turbin przechodzi do wyciągania większej wartości z tych, które już pracują.

W Polsce 43. Konferencja Energetyczna EuroPOWER & OZE POWER, która odbyła się w Warszawie 30–31 marca, postawiła w centrum programu bezpieczeństwo, konkurencyjność i akceptację społeczną. Zapowiadane tematy to m.in. polska energetyka jądrowa i małe reaktory modułowe, suwerenna architektura danych, magazyny energii, przyłączenia do sieci oraz wyzwania Bałtyku obok repoweringu lądowej energetyki wiatrowej. Program współtworzyli regulatorzy, operatorzy sieci i przedsiębiorstwa energetyczne, co pokazuje, gdzie kształtują się polskie decyzje o wietrze i magazynach.

Czwarty element patrzy dalej w przyszłość. Przegląd techniczny systemów powietrznej energii wiatrowej wskazuje, że klasyczne turbiny sięgają wiatru poniżej około 200 metrów, gdzie współczynniki wykorzystania mocy zwykle nie przekraczają 35 proc., a uwiązane latawce, szybowce lub drony mają sięgać silniejszych wiatrów wyżej. Ten sam przegląd podkreśla, że nierozwiązane pozostają autonomiczne sterowanie lotem, trwałe liny, przewidywalna produkcja i certyfikacja. Dla Bałtyku najbardziej prawdopodobny wniosek ze wszystkich czterech źródeł to uzupełnienie, a nie zastąpienie: więcej wiatru, lepiej zarządzanego, wspartego magazynami i sieciami, z nowymi koncepcjami wciąż na skraju agendy.