Nowy raport uporządkował dziesiątki platform współpracy kształtujących bezpieczeństwo w regionie Morza Bałtyckiego, aby dać rządom jaśniejszy obraz w momencie, gdy rozważają one reformę sposobu, w jaki region koordynuje działania wobec wspólnych zagrożeń. Opracowanie, przygotowane z inicjatywy polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych przy wsparciu Rady Państw Morza Bałtyckiego (CBSS), analizuje nie tylko mandaty i struktury tych formatów, lecz także ich rzeczywistą działalność.
Raport dzieli współpracę na dwa szerokie obszary. Pierwszy obejmuje obronność, bezpieczeństwo i politykę zagraniczną, w tym wyłącznie nordyckie i bałtyckie formaty. Drugi, współpraca sektorowa, jest najbardziej istotny dla energetyki: analizuje ochronę morskiej infrastruktury krytycznej, działania przeciw rosyjskiej „flocie cieni”, bezpieczeństwo energetyczne, ochronę ludności, bezpieczeństwo żeglugi powietrznej i morskiej oraz niebezpieczne materiały na dnie morskim. Dla akwenu gęsto pokrytego kablami energetycznymi, rurociągami i morskimi farmami wiatrowymi to nakładanie się bezpieczeństwa i energetyki coraz trudniej rozdzielić.
Prace są odpowiedzią na trwający już proces reform. Na sesji ministerialnej w Vihula w maju 2025 roku ministrowie spraw zagranicznych CBSS poparli przekształcenie organizacji w format bardziej skupiony na wyzwaniach bezpieczeństwa, zgodnie z raportem Ilvesa–Landsbergisa o przyszłości rady. Powstała Deklaracja z Vihula, wraz ze wspólnymi interesami w zakresie odporności na zagrożenia dla społeczeństw, infrastruktury krytycznej i żeglugi, wyznaczyła kierunek polskiej prezydencji w CBSS, która rozpoczęła się 1 lipca 2025 roku.
Raport kończy się ogólnymi, krótko- oraz średnio- i długoterminowymi rekomendacjami dla CBSS, przedstawionymi jako wkład w refleksję nad tym, jak organizacja powinna się rozwijać. Dla bałtyckiego sektora offshore to przypomnienie, że instytucje mające chronić infrastrukturę regionu same są przeprojektowywane — a bezpieczeństwo energetyczne trwale znalazło się w tej agendzie.
