Nowe badanie modelowe wykazalo, że farmy morskiej energetyki wiatrowej w poludniowo-wschodnim Morzu Pólnocnym wywolują mierzalne zmiany w przepływach plivowych i bilansach energetycznych na skalę całego basenu — znacznie przekraczając bezpośrednią przestrzeń farm. Badanie wykorzystalo model FESOM-C do symulacji 692 fundamentów monopali w 12 poligonach farm wiatrowych z rozdzielczością ok. 1,4 m.
Porównanie dwóch scenariuszy — z turbinami i bez — pozwolilo bezpośrednio zmierzyć efekt hydrodynamiczny. Wyniki pokazują, że farmy wiatrowe generują spójny, zależny od skali sygnał plivowy sięgający daleko poza granice farm. Farmy o regularnym rozstawie turbin produkowaly znacznie silniejsze efekty skumulowane niż układy losowe.
W skali turbiny symulacje wykazaly tworzenie się stref niskich prędkości bezpośrednio wokól monopali, co może wpływać na transport osadów i dyspersję larw. W skali regionalnej zaobserwowano zaburzenia sezonowej stratyfikacji i frontalnej dynamiki w rejonie Helgoländer Bucht i Wattenmeer.
